‘Na luna granda
sora ‘n pajer
e un seren da brosa
i me fa ricordar le fontane
de la mia çità.
i carabòi destriai su ‘na piera
ne la pescaria da Paciara,
i amissi veri
chi co’ la barba,
chi co’ i mostaci
cussì strassaì da i ani
che me dispiase vardarli
perchè i xe speci imusonài
de quel che son deventà.
-Leandro Ferracin

