…te rideva, rideva, rideva…
parchè?
forse sol parchè dio
al te aveva dat an maas-cio
da morsegàr…
…te rideva, rideva, rideva…
‘lora,
incò, doman…
fosse sol an ricordo
invezhe l’é ‘na roba vera,
che pesa sul’anema
come ‘n martel che bate
le ore che à pers al temp
e le torna compagne
a ricordarme
an dolor forte,
che se à godù…
…te rideva, rideva, rideva…
senza de ti
senza de mi
sol al rìder come fosse
‘na cascata senza fn
che sbriss dal sen
longo i fianchi che susulta…
…te rideva, rideva, rideva..
creatura fata de gnent,
fata sol del rìder,
che sol al rìder
l’é l’anema toa…
e la mea, invezhe,
l’é pì vizhina
al piànder.
-Nico dela Coletta

